starzy kontra młodzi - czyli kto ma rację?

[Barbie]

Surfując sobie po internecie, znalazłam temat o zachowaniu międzyludzkim.
Dokładnie, chodzi o bardzo młode i najstarsze pokolenie.

http://szacunek-dla-starszych.debata.blog.pl/

Cytat:Zarówno jedna, jak i druga grupa jest bardzo czuła na swoim punkcie i mało odporna na krytykę. Nastolatki raz potraktowane brutalnie w tramwaju przez jakiegoś dziadka pieniacza czy gderliwą staruszkę, przenoszą swoją niechęć na wszystkich seniorów. Pogardliwie patrzą na wracające z porannej mszy „moherowe babcie" czy „starych pierników" i w ramach kary za tamten nieprzyjemny incydent postanawiają już nigdy nie ustąpić miejsca komuś starszemu. Emeryci z kolei po niezbyt przyjemnej konfrontacji z aroganckim młodzieńcem czy rozchichotanymi panienkami, każdą młodą osobę w środkach komunikacji miejskiej traktują jako potencjalnego wroga, z którymi trzeba walczyć nie tylko o miejsca siedzące, ale i o pozycję w hierarchii.

Co Wy na to?

[żempol]

myślę, że tak samo jest ze stereotypami...nie musimy nawet znać żadnego Niemca żeby powiedzieć, że cały naród niemiecki jest sztywny jak kłoda i nie ma poczucia humoru...za szybko oceniamy innych ludzi i chyba nic się z tym nie da zrobić.

[ciocia]

Hmmm... widzę to troszkę inaczej.

A może to jest kwestia ogólnie pojętego wychowania.
Jeżeli młody człowiek w ciągu swojego życia na co dzień stykał się z brakiem szacunku (doświadczał na własnej skórze, obserwował jak dorośli wzajemnie siebie lekceważą), to gdzie miał nauczyć się szacunku?

Jeśli ktoś szanuje innych, to sam też jest szanowany, niezależnie od swojego wieku i pozycji społecznej.

[dym]

Jeżeli młodego człowieka nigdy nie szanowano - to taki młodzieniec nie ma szacunku do samego siebie, bo tak zostalo mu do głowy nakładzione. Skoro nie potrafi szanować siebie - to jak niby ma szanować innych i niby dlaczego?

Wedle mnie to wina skoku technologicznego i idące za nim konsekwencje/deformacje w postrzeganiu rzeczywistości przez mlodych ludzi, którzy zdążyli otworzyć trochę oczy dzięki powszechnemu dostępowi do internetu i skończyły się czasy prowincjonalnego domowego terroru - ale ludzie starsi już się nie przekwalifikują - ich młodość przeminęła - zostawiając ciała wręcz zatrute jadem wojen, komun, głodu i biedy. Starsi ludzie pewnie żałują, że ich życie toczyło się w tak okrótnych czasach. Uważają, że należy się im szacunek z racji wieku i ,,zmęczenia" życiem. A dzieci mają to w nosie - i problem stary jak świat.

[Barbie]

e tam
znam sporo starszych ludzi, którzy nie mają pretensji do życia o to w jakich czasach przyszło im spędzić młodość. Są pogodni, uśmiechnięci i chętni do pomocy.
A moim zdanie szacunek jak najbardziej im się należy za to, że o naszą Polskę walczyli i że dziś oficjalnie możemy mówić po polsku.

Miejsca w komunikacji miejskiej ustępuję im zawsze, bo oni swoich samochodów nie mają, więc nie mają wyboru, a i trasa dla sprawniejszego fizycznie wydaje się krótsza, ewentualnie mogę przejść się na piechotę.
Nie mniej jednak jestem przeciw ustępowania swojego fotela w busie, czy innej komunikacji międzymiastowej.
Bo jeśli starsza pani lub pan widzi, że nie ma miejsc siedzących, to mogłaby pojechać PKS-em gdzie tych miejsc nie brakuje, lub poczekać na drugiego busa.
Sorry, ale jeśli się decyduje by wsiąść do busika w którym nie ma miejsc siedzących, to dla mnie jest to równoznaczne ze zgodą na przejechanie trasy na stojąco!
Młodzi dojeżdżający na studia czy do szkoły, też mają prawo być zmęczeni i nie spieszą się na serial w telewizji, tylko na zajęcia.
Dlatego zwracam uwagę młodych, by starszym ustąpili miejsca w emkach i ich bronię przed uszczypliwymi uwagami starszych w międzymiastowych busach.

[Elegant]

To jest zabawne, ponieważ starsze pokolenie ; ) nie raz zachowuję się poniżej krytyki i wykazuje duszą mniejszą kulturę osobistą niż mlodzież. Nie raz zostałem potrącony łokciem w autobusie bez słowa przepraszam albo np. przechodzą na czerwonym świetle i nie daj Bóg niech młody potrąci to na bank szybko jechał!
Prawda jest taka, że w każdej grupie są wyjatki od pewnych zachowań, nie nawidzę generalizacji.

[Barbie]

Przypomniało mi się, jak mój wujek (starszy pan, ale przezabawny gość) uczył kultury pewnego blokowego drania i awanturnika.
Ów drań miał wszystkich w głębokim poważaniu i oczywiście nikomu w bloku się nie kłaniał. Wujek był ogólnie przez wszystkich szanowany i drań był jedyną osoba w bloku która mu się nie kłaniała. Stwierdził że głupio tak przechodzić obok sąsiada i udawać że jest powietrzem, więc sam ile razy go zobaczył, grzecznie mu się ukłonił i bez żadnej ironii powiedział mu "dzień dobry".
Z początku drań patrzył na niego spode łba, przyglądając się mu podejrzliwie, jednak nie widząc żadnej prowokacji z jego strony, po kilku razach zaczął mu owe "dzień dobry" odpowiadać. Z czasem sam mu się zaczął kłaniać i nawet po wyjściu z więzienia, wujek był jedyna osobą którą on pozdrawiał

Elegant, może na drugi raz jak Cię ktoś starszy potrąci, powiedz grzecznie ale dość głośno "przepraszam".
Jak widać na naukę kultury nigdy nie jest za późno